El Mundo de Stratisk

Solidarity for Italy

2009-04-06T21:21:00.005+03:00

Στην Ελλάδα λέμε, "ποτέ δεν ξέρεις τι σου ξημερώνει" και τελικά είναι πραγματικά έτσι. Η ημέρα που ξημέρωσε θα μείνει βαθιά χαραγμένη στη μνήμη των φίλων μας Ιταλών. Προσεύχομαι να είναι η μοναδική και στο μέλλον να μην ζήσουν ίδιες στιγμές. Ο πλανήτης είναι ζωντανός και μας το κάνει γνωστό με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο κάθε φορά που ένας σεισμός λαμβάνει χώρα. Όλα είναι μέσα στη ζωή, αυτή η στιγμή όμως δεν είναι η στιγμή για περισσότερα λόγια αλλά για πράξεις αν αυτό καταστεί αναγκαίο. Δηλώνω προσωπικά στο πλευρό των Ιταλών και γενικά οποιουδήποτε λαού δοκιμάζεται και προσπαθώ με τον τρόπο μου να το εκφράσω όσο δυνατότερα μπορώ. Μια εικόνα, μια αγκαλιά, αν αυτό είναι αρκετό και μια φράση, "Αλληλεγγύη στη δοκιμασία της Ιταλίας".

Δεν είμαι μισός Έλληνας και μισός Ιταλός αλλά κάτι τέτοιες στιγμές νιώθω μισός Έλληνας και μισός παγκόσμιος πολίτης άρα να με θεωρείτε αδερφό σας και αν χρειαστείτε οτιδήποτε η πόρτα μου θα χαρεί να αντηχήσει το χτύπημα σας.

Η Ολυμπιακές αερογραμμές και η Aegean Airlines είναι πρόθυμες να μεταφέρουν φοιτητές στην Ελλάδα. Για περισσότερες πληροφορίες απευθυνθείτε στην Ελληνική πρεσβεία στη Ρώμη στο τηλέφωνο: 0039 0 6808 2030.

Αφιερωμένο στην Fiorello και την Franca

***

In Greece we say "You never know what tomorrow will bring" and that's true indeed. This day will remain deeply in the memory of our Italian friends. I pray this day to be the only, and not to live such a day in the future. Our planet is alive and make it clear with the hardest way every time an earthquake happens. Everything is inside our life, but this moment is not a moment for words but a moment for actions. I declare that I am on the Italians' side and in the side of any nation that need support and I try to express this the best way it's possible. A Picture, a hug, if those are enough and a phrase "solidarity for the drama of Italy".

I am not half Greek and half Italian but moments like this I become half Greek and half Global citizen which means you can see me as a brother of yours and if you need anything my door will be pleased to accept your knock.

Olympic Airways and Aegean Airlines want to help by transporting Greek students from Italy to Greece. For further information please contact now the Greek embassy at Roma, tel: 0039 0 6808 2030.

Dedicated to Fiorello and Franca

Ώρα της Γης: Ελπίζω και το δικό μου μήνυμα να εστάλη!

2009-03-30T19:31:00.006+03:00

Μήνυμα στον Κο Βελίδη [Γιώργος Βελλίδης Υπεύθυνος Επικοινωνίας WWF Ελλάς] όσον αφορά το άρθρο στην ιστοσελίδα της WWF στην Ελλάδα με τίτλο Ώρα της Γης: Μήνυμα εστάλη!.

Κύριε Βελίδη,

Πρώτα από όλα να σας συγχαρώ ειλικρινά για όσα κάνετε σε μια προσπάθεια να αφυπνίσετε τον κόσμο έτσι ώστε να ενδιαφερθεί για το περιβάλλον.

Όμως θα μου επιτρέψετε το ύφος όσον αφορά μια ερώτηση που έχω να κάνω και η οποία είναι η εξής: Πλάκα μας κάνετε; Δε νομίζω πως είμαστε ως κόσμος άξιοι συγχαρητηρίων αλλά άξιοι αποδοκιμασίας! Ο λόγος; Τυγχάνει να μένω στο βουνό στην περιοχή του Κερατσινίου και έχω την δυνατότητα να βλέπω όλο το λεκανοπέδιο. Το βράδυ λοιπόν του Σαββάτου, αποφάσισα να καταγράψω το γεγονός ανεβαίνοντας στην ταράτσα της πολυκατοικίας στην οποία μένω, στις 20:15. Αυτό που περίμενα ήταν να καταγράψω το βαθμιδωτό κλείσιμο των φώτων επηρεασμένος από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης που μιλούσαν για παγκόσμια πρωτιά των Ελλήνων όσον αφορά τις συμμετοχές. Το αποτέλεσμα; Καμία διαφορά! Καμία... Παταγώδης αποτυχία. Και δική σας, και δική μας. Ξέρω πολύ καλά τι λέω και μιλάω με αποδείξεις. Ένιωσα γραφικός, ένιωσα μοναξιά, ένιωσα απογοήτευση. Έμεινα επάνω 1 ώρα, σκεπτόμενος το ενδεχόμενο να είχαν σβήσει όσοι συμμετείχαν τα φώτα των σπιτιών τους 10 λεπτά νωρίτερα ή 15... έτσι σκέφτηκα να μείνω να καταγράψω την βαθμιδωτή επαναφορά των φώτων. Αμ! δε! Τίποτα. Ξανά. Όπερ μεθερμηνευόμενον, η αποτυχία ήταν πλέον εμφανής με το χειρότερο της πρόσωπο.

Από το βράδυ του Σαββάτου κατάλαβα κάτι που αν και το ήξερα εδώ και 32 χρόνια, πίστευα πως ίσος και να έχουμε καταφέρει να το ξεπεράσουμε, κάτι που δεν επαληθεύτηκε τελικά. Κατάλαβα λοιπόν πως ο Έλληνας έχει εύκολα τα κλικ αλλά δύσκολη τη συμμετοχή. Αν γινόταν αύριο ένας τρίτος παγκόσμιος πόλεμος και επιβιώνανε 10 άνθρωποι από διάφορες εθνικότητες αλλά με κάποιο "μαγικό" τρόπο μπορούσαν να επικοινωνήσουν, τη στιγμή που θα καθόντουσαν με κατήφεια σκεπτόμενοι την καταστροφή που έχει συμβεί, ο Έλληνας θα σηκωθεί, θα τους φωνάξει "Τι καθόμαστε μωρέ και κλαίμε τη μοίρα μας; Σηκωθείτε πάνω, εμπρός! Όλοι μαζί να ξαναφτιάξουμε τον κόσμο!" και θα έδινε μια πέτρα στον Γερμανό. "Σηκωθείτε αδέρφια όλοι! Όλοι μαζί να χτίσουμε ξανά τον κόσμο μας!" και θα έδινε ένα κομμάτι ξύλο στον Ισπανό. Θα τους έβαζε στη σειρά, αυτοί θα φωνάζανε από ενθουσιασμό, και θα τους έστελνε να ξεκινήσουν τα έργα. Εκείνος φυσικά θα πήγαινε λίγο παραπέρα να πάρει έναν υπνάκο να ξεκουραστεί από την ενέργεια που κατανάλωσε στην εμψύχωση! Αυτό είμαστε κύριοι, σας αρέσει ή όχι, αυτό είμαστε. Πρώτοι στα λόγια, τελευταίοι στις πράξεις. Όταν η κουβέντα φτάνει στις πράξεις όλοι λίγο-πολύ σιγομουρμουρίζουμε για τα κοκοψίνια με τα κοκοψόψαρα.

Μοναδική όμορφη αλλά δυστυχώς μεμονωμένη εικόνα; Στην απέναντι ταράτσα, πλένουν για τα προς το ζην όλη μέρα και πολλές φορές τους παίρνει το βράδυ, μοκέτες και χαλιά. Όταν βραδιάζει λοιπόν ανάβουν ένα φως να βλέπουν. Εκείνο το βράδυ το φως ήταν κλειστό και κάποια στιγμή είδα 2 μικρά κοριτσάκια να βγαίνουν από την πόρτα της ταράτσας τους με κεράκια. Είχαν ανέβει να δούνε την "επιτυχία" της ώρας της Γης. Φυσικά δεν είδαν καμία διαφορά δυστυχώς. Αν αυτό σας εμπνέει λυπάμαι. Αν αυτά δεν σας πορώνουν λυπάμαι ξανά. Τα μικρά παιδιά είναι και το μέλλον αλλά και το καλύτερο παρόν. Αν τα απογοητεύουμε πως θα τα πείσουμε αύριο να συνεχίσουν να συμμετέχουν μπας και διορθόσουμε μαζί όσα εμείς έχουμε κάνει;

Τέλος θα μου επιτρέψετε το ειρωνικό ύφος όσον αφορά την επιτυχία της διοργάνωσης. Σε μια επίσκεψη που έκανα εκείνο το βράδυ στην σελίδα σας είδα πολλά γνωστά ονόματα εταιρειών που είχαν μπει να δηλώσουν με χαρά πως θα συμμετάσχουν στην ώρα της Γης. Εταιρείες που φυσικά θα ήταν κλειστές βράδυ Σαββάτου οπότε όπως καταλαβαίνετε μπήκαν "μυριζόμενες" την διαφήμιση του να εμφανιστούν ως οικολογικοί υποστηρικτές και την μεθεπόμενη το πρωί με τσίτα τα ρυπογόνα τους γκάζια να μας ντουμανιάσουν για μια ακόμα φορά, στον βωμό της παραγωγής των θεάρεστων προϊόντων τους που δίχως αυτά δεν μπορώ να φανταστώ την ζωή. Πλούσια σε Ε, σε χρωστικές και ποιότητα.

Αν αυτή ήταν η επιτυχία που στοχεύατε την είχατε. Αν όμως δεν ήταν αυτή τότε θα πρέπει να σκεφτείτε άλλους τρόπους να πείσετε τον κόσμο να συμμετέχει σε ότι διοργανώνετε. Αν τώρα νομίζεται πως είναι όμορφο να λέμε ψέματα επειδή δεν έχουν όλοι τη δυνατότητα να τα επαληθεύσουν τότε λυπάμαι για πολλοστή φορά. Ψέματα μας λένε πολλά, οι πολιτικοί μας, αν κι εσείς που έχετε σκοπό να μας αφυπνίσετε, να μας ενημερώσετε και να μας οργανώσετε να αντισταθούμε υγιώς στην λαίλαπα του καταναλωτισμού που γονατίζει τον πλανήτη, τότε δε θα πω λυπάμαι αλλά ντρέπομαι ανακαλύπτοντας πως δεν υπάρχει ελπίδα καμιά!

Λυπάμαι αν σας κούρασα και σας ζητώ συγγνώμη αν υπήρξα ειρωνικός ή στιγμές αγανάκτησα. Τον τελευταίο καιρό έχω αρχίσει να συνηθίζω και δεν αγανακτώ. Ξέρω πως δεν υπάρχει ελπίδα καμιά και ο δρόμος του ενδιαφέροντος για το μέλλον του πλανήτη, ενός τόσο όμορφου πλανήτη είναι αδιέξοδος. Εγώ θα συνεχίσω να υποστηρίζω όσες περισσότερες οργανώσεις μπορώ, όπως μπορώ. Όμως αν φτάνουμε το 2009 να κάνουμε χρήση της λέξης "Εγώ", τότε τα πράγματα είναι σκούρα, κατράμι, πίσσα...

Στρατής Κοντέλης

Υ.Γ.: Ένα σύντομο βιογραφικό για εμένα για να έχετε μια εικόνα ποιος σας στέλνει αυτό το email. Είμαι 32 χρονών, μένω μόνος, ξοδεύω τις απογευματινές και βραδινές ώρες στο σκοτάδι έχοντας ως μόνο φως το φως που προέρχεται από το μόνιτορ μου εργαζόμενος. Δεν έχω αυτοκίνητο, δεν έχω κατοικίδιο σε διαμέρισμα, υποστηρίζω οικονομικά και δραστικά οργανώσεις σαν τη δική σας αλλά προς το παρόν όχι την δική σας ακόμα, και τέλος έχω υπογράψει τον μισό πλανήτη σε petitions [αιτήσεις διαμαρτυρίας] βάζοντας φαρδιά πλατιά το όνομά μου με υπερηφάνεια ακόμα κι αν έρθουν όλες αυτές οι καπιταλιστικές-καταναλωτικές κότες να με κόψουν κομματάκια. Όσα κομμάτια με κόψουν τόσες υπογραφές θα συνεχίζω να βάζω.

Don't rush! - Μη βιάζεστε

2009-03-17T20:53:00.035+02:00

This is my second suggestion in regards to the poster about the use of cars in our days.

It is a traditional hand-made technic, with ink from India on Schoeller paper, processed with a razor in order to create the ideal atmosphere... For the color I used ecoline.

Analysis:
Here, as you can see, there are two random strokes of the brush which caused for the inkwell to fall by accident. With this picture I want to stress the message that hastiness and, in consequence, excessive speed can become fatal. I am trying to show in an artistic fashion that being in a hurry has its price, regardless of whether it will cost you on the street or on your desk...

Thank you for your time, all comments are welcomed.

***

Αυτή είναι η δεύτερη πρότασή μου όσον αφορά την αφίσα με θέμα τη χρήση του αυτοκινήτου στις μέρες μας.

Παραδοσιακή χειροποίητη τεχνική, σινική μελάνη πάνω σε χαρτί Schoeller ξυσμένο με ξυραφάκι, έτσι ώστε ν' αποδοθεί η ιδανική ατμόσφαιρα. Για το χρώμα χρησιμοποίησα εκολίνη.

Ανάλυση:
Εδώ, όπως βλέπετε, υπάρχουν 2 βιαστικές πινελιές που είχαν ως αποτέλεσμα να πέσει, κατά λάθος, το μελανοδοχείο. Με αυτή την εικόνα θέλω να περάσω το μήνυμα ότι η βιασύνη, και κατ' επέκταση, η μεγάλη ταχύτητα μπορεί ν' αποβούν μοιραίες. Προσπαθώ να δείξω, με εικαστικό τρόπο, πως η βιασύνη έχει το τίμημά της, είτε πρόκειται να το πληρώσεις στο δρόμο, είτε πάνω στο γραφείο σου...

Σας ευχαριστώ για το χρόνο σας, όλα τα σχόλια είναι ευπρόσδεκτα.

Δείτε επίσης – See Also…

Walk - Περπατήστε

2009-03-04T02:17:00.027+02:00

This image was made with the traditional technic of pencil drawing and was colored on Adobe Photoshop.

This is my concept of a poster, about using our cars less and our feet more. I wanted to give a clear yet, symbolic, message to the public, so I drew the 2 legs of the human body and I will also add in the final copy the word "Walk", in greek. In this way, I want to send the message to everyone, that we should be using our legs more to take us to places, instead of our cars. The window, at the bottom right corner of the image, is an interesting detail which also symbolizes the end result that walking would have on the environment, instead of the excessive car usage. The final dimensions of the image will be 50x70 at 300dpi.

If you like it and want to have it as a wallpaper, write to me a comment and I will submit the wallpaper for you.

Thank you for your time and feel free to comment.

***

Σχέδιο με ξυλομπογιά επιχρωματισμένη στο Photoshop.

Αυτή είναι μια εκ των προτάσεών μου για αφίσα, με θέμα τη χρήση του αυτοκινήτου στις μέρες μας. Ήθελα να στείλω ένα ξεκάθαρο και, ταυτόχρονα, συμβολικό μήνυμα στο κοινό, έτσι σχεδίασα 2 ανθρώπινα πόδια και στο τελικό σχέδιο θα προστεθεί η λέξη "Περπατήστε". Με αυτόν τον τρόπο, θέλω να στείλω το μήνυμα να χρησιμοποιούμε τα πόδια μας περισσότερο για να μετακινούμαστε, αντί για τ' αυτοκίνητα. Το παράθυρο στην κάτω δεξιά πλευρά της εικόνας είναι μια ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια η οποία, επίσης, συμβολίζει το τελικό αποτέλεσμα που θα είχε το περπάτημα ως προς το περιβάλλον, αντί για την υπερβολική χρήση των αυτοκινήτων. Οι τελικές διαστάσεις της εικόνας θα είναι 50x70 στα 300dpi.

Αν σας αρέσει και το θέλετε ως wallpaper [ταπετσαρία] στον υπολογιστή σας, γράψτε μου ένα σχόλιο και θα σας το ετοιμάσω.

Σας ευχαριστώ για το χρόνο σας και όλα τα σχόλια είναι καλοδεχούμενα.

Δείτε επίσης - See also...

Nacimiento de Quixote - Libro

2009-02-15T18:59:00.016+02:00

This is the first part of my Don Quixote book version. The original dimensions are 45cm x 20cm at 300 dpi.

Analysis:
It is the start of the story on my point of view, where we can see details like the abandoned house, a house made of stone, and next to it a dead tree. Under those elements there is a detail of a dry ground full of stones. There is no water. That symbolize the limit of patience. the need of a new start. Slowly-slowly little dandelions are born. Those dandelions bring in life the craziness. We can notice that element on the word "Locura". Craziness is a step before we enter inside Quixote's mind. The first element that welcomes us at the entrance of Quixote's mind is the first island that can be spotted at the down-right side.

All my effort is to give my own version based on a surreal point of view. The final will be the composition of 6 parts. Those 6 parts will be connected.

Thank you for your time to view what I create.

Feel free to comment if you want.